Σύνδεση | Εγγραφή
Επιστροφή στην Αρχική Σελίδα του psinthos.net
Μανίτοι - Τα μανιτάρια της Ψίνθου
Μανίτοι τα άγρια μανιτάρια της Ψίνθου !
Αυτή την εποχή τέλη Νοέμβρη - αρχές Δεκέμβρη κάθε χρόνο στις περιοχές γύρω από την Ψίνθο βγαίνουν οι λεγόμενοι "Μανίτοι". Μανίτοι ονομάζονται - από τους χωριανούς - τα άγρια μανιτάρια που φυτρώνουν συνήθως κοντά στις "κατσαριές" ή αλλιώς τον θάμνο του Αλάδανου. Αν και οι περισσότεροι πιστεύουν ότι τα μανιτάρια αυτά φυτρώνουν μέσα στους θάμνους αυτούς η αλήθεια είναι ότι μπορεί κανείς να τα βρει και κάτω από άλλα είδη θάμνων, πάντα όμως κοντά εκεί όπου υπάρχουν Αλάδανοι.

Μανίτοι τα άγρια μανιτάρια της ΨίνθουΜανίτοι τα άγρια μανιτάρια της Ψίνθου

Τα μανιτάρια αυτά έχουν ένα ιδιαίτερο χρώμα μεταξύ λευκού και κόκκινου και όταν μεγαλώσουν αρκετά το χρώμα τους συνήθως μοιάζει με πορτοκαλί. Το μέγεθος τους δεν είναι πάντα το ίδιο αλλά ποτέ δεν ξεπερνά τα λίγα εκατοστά. Για κάποιον που δεν γνωρίζει πως να τα ξεχωρίσει είναι πολύ εύκολο να παραπλανηθεί και να κόψει παραπλήσια είδη μανιταριών που όμως δεν τρώγονται και γιαυτό πρέπει όσοι δοκιμάσουν να αναζητήσουν τα μανιτάρια αυτά να είναι πάντα ιδιαίτερα προσεκτικοί !

Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε ποια είναι η επίσημη ονομασία του συγκεκριμένου είδους μανιταριών σύμφωνα με την Βοτανολογία. Παρόλαυτα στο άρθρο αυτό έχετε την ευκαιρία να δείτε τους "Μανίτους" σε εικόνα και βίντεο που τα τελευταία χρόνια ήταν δυσεύρετοι.

Μανίτοι τα άγρια μανιτάρια της ΨίνθουΜανίτοι τα άγρια μανιτάρια της ΨίνθουΜανίτοι τα άγρια μανιτάρια της Ψίνθου


Οι "Μανίτοι" μια παλιά συνήθεια στη Ψίνθο

Η συλλογή των "Μανίτων" στην Ψίνθο είναι μια ασχολία, συνήθεια που έρχεται από το μακρινό παρελθόν του χωριού. Όσο πιο παλιά όλο και περισσότερα ήταν τα μανιτάρια αυτά στο χωριό σύμφωνα με αναφορές γηραιών κατοίκων οι οποίοι θυμούνται πως τα μανιτάρια αυτά υπήρχαν σε αφθονία σχεδόν παντού, στις θαμνώδεις εκτάσεις, στα γύρω δάση ακόμα και δίπλα στα χωράφια που τότε ήταν περισσότερα, αφού η κύρια ενασχόληση τότε ήταν η γεωργία. Αν και οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις στο παρελθόν στο χωριό δεν ήταν μεγάλες σε έκταση ήταν πολλές. Καλλιεργούνταν περιοχές που βρίσκονταν μέσα στα δάση, περιοχές πάνω στα βουνά και πετρώδεις σχεδόν εκτάσεις που σήμερα κανείς δεν θα διανοούνταν να καλλιεργήσει. Όλα αυτά βέβαια γινόντουσαν για την επιβίωση. Συνήθως η καλλιέργεια ήταν το σιτάρι και τα άχυρα που έμεναν ήταν κάτι που ευνοούσε την ανάπτυξη των μανιταριών.

Από ανέκαθεν οι "Μανίτοι" θεωρούνταν ξεχωριστή λιχουδιά, μεζές. Η συλλογή των μανιταριών γινόταν με τα χέρια και επειδή τα παλαιότερα χρόνια δεν υπήρχαν σακούλες (πλαστικές ή χάρτινες) για την μεταφορά τους οι χωριανοί έκοβαν ένα γερό κλαδί από θάμνο συνήθως ασκινό και με αυτό τρυπούσαν όλα τα μανιτάρια στη μέση. Άλλοι τα μετέφεραν σε μικρά καλάθια της εποχής (ξύλινα, ψάθινα κλπ). Οι περισσότεροι όμως επέλεγαν την λύση του ασκινού και αφού περνούσαν αρκετούς πάνω στο κλαδί πριν τους πάρουν σπίτι, τους έδειχναν στους συγχωριανούς τους ως τρόπαιο. Τα μανιτάρια δηλαδή εκτός από ωραίος μεζές ήταν και ένα είδος χαράς.

Υπήρχαν δύο τρόποι μαγειρέματος των μανιταριών αυτών, οι ίδιοι παραμένουν και σήμερα. Ο πρώτος τρόπος ήταν να γίνουν πιταρούδια (κεφτεδάκια από μανιτάρια). Τα μανιτάρια πολτοποιούνταν, έλιωναν και σε αυτά πρόσθεταν ψιλοκομμένο κρεμμύδι και αλεύρι. Το μείγμα που γινόταν τηγανιζόταν στο ελαιόλαδο, φυσικά με την προσθήκη αλατιού και πιπεριού. Ο δεύτερος τρόπος - που επιλέγουν και οι περισσότεροι σήμερα - ήταν να κόψουν σε κομμάτια τα μανιτάρια να προσθέσουν αλάτι και να τα ρίξουν στο τηγάνι με λίγο νερό. Στη συνέχεια τα μανιτάρια - καθώς έβγαζαν και τα δικά τους υγρά - προσέθεταν ελαιόλαδο και τα άφηναν να ψηθούν καλά. Στο τέλος έμπαιναν στο πιάτο με αρκετό λεμόνι. Φυσικά τα μανιτάρια πλενόντουσαν πάντα σχολαστικά πρίν μαγειρευτούν αφού δεν είναι τίποτα άλλο από μύκητες.

Οι παλαιότεροι πίστευαν ότι οι "Μανίτοι" εμφανίζονται όταν φυσάει Νοτιάς και μετά από βροχή.


Η συλλογή των Μανίτων

Για να συλλέξει κάποιους "Μανίτους" πρέπει να έχει χρόνο και υπομονή. Η αναζήτηση μέσα στην άγρια φύση μπορεί να διαρκέσει ώρες ή ακόμα και ημέρες ενώ το αποτέλεσμα ποτέ δεν είναι εξασφαλισμένο αφού συμβαίνει πολλοί να γυρνάνε πίσω με άδεια χέρια. Ειδικά τα τελευταία χρόνια όπου οι "Μανίτοι" ήταν δυσεύρετοι για διάφορους λόγους όπως η ανεξέλεγκτη βοσκή (τα ζώα τρώνε τα μανιτάρια επίσης) και οι λίγες βροχοπτώσεις, η αναζήτηση και πόσο μάλλον η ανεύρεση τους ήταν ένα "σπόρ" για λίγους.

Όμως εδώ και λίγα χρόνια (3-4) οι βροχές αυξήθηκαν η φύση πρασίνισε, οι θάμνοι μεγάλωσαν και όπως φάνηκε αυτόν τον Δεκέμβρη οι "Μανίτοι" επανεμφανίστηκαν. Μπορεί οι ποσότητες να μην είναι μεγάλες όπως κάποτε όμως υπάρχουν. Οι περιοχές που μπορεί να τους αναζητήσει ποικίλουν (δάσος, θαμνώδεις εκτάσεις, χωράφια κ.α) και ο καθένας που δεν ψάχνει για πρώτη φορά έχει ορισμένες δικές του περιοχές τις οποίες δύσκολα αποκαλύπτει σε άλλους για ευνόητους λόγους.

Μανίτοι τα άγρια μανιτάρια της ΨίνθουΜανίτοι τα άγρια μανιτάρια της ΨίνθουΜανίτοι τα άγρια μανιτάρια της Ψίνθου

Οι "Μανίτοι" όπως μπορείτε να δείτε και στο παρακάτω βίντεο έχουν ένα ιδιαίτερο σχεδόν πορτοκαλί χρώμα κάτι μεταξύ λευκού και κόκκινου, αυτό το ξεχωριστό χρώμα τους είναι που τους ξεχωρίζει από τα άλλα μανιτάρια αν και κάποιος που δεν έχει εμπειρία εύκολα μπορεί να μπερδευτεί. Συνήθως αν γυρίσουμε ανάποδα έναν "Μανίτο" θα δούμε ότι μεταξύ των τμημάτων φλοιού και δακτυλίου η περιοχή είναι λευκή προς πορτοκαλοκόκκινη σε αντίθεση με άλλα μανιτάρια όπου τα ίδια τμήματα έχουν σκούρο, γκρι, κίτρινο ή άλλο έντονο λευκό μόνο χρώμα.

Το σωστό κόψιμο ενός ΜανίτουΤο σωστό κόψιμο ενός ΜανίτουΣάπιος Μανίτος γεμάτος σκουλήκια

Όταν βρούμε ένα μανιτάρι καλό είναι να μην το ξεριζώνουμε αλλά να το κόψουμε προσεκτικά από τη μέση και πάνω. Βέβαια ορισμένες φορές όταν π.χ το πάνω μέρος του μανιταριού είναι σάπιο αυτό δεν γίνεται αφού οι υπερώριμοι "Μανίτοι" λιώνουν στο άγγιγμα και μόνο. Επίσης σπανιότερα μπορεί να τύχει να συναντήσετε και μισοφαγωμένα μανιτάρια ή ξεθαμμένα από το χώμα τα οποία έχουν φάει ή ξεθάψει άλλα ζώα άγρια και μή αφού τα μανιτάρια κάθε λογής όπως και οι "Μανίτοι" είναι τροφή την οποία επιλέγουν και αρκετά ζώα.

ΜανίτοςΜανίτοςΜανίτος ΜανίτοςΜανίτοιΜανίτοι σε κομματάκια

Ξεκινήσαμε στα τυφλά, ψάξαμε σε πολλές διαφορετικές περιοχές και κάναμε πεζοπορία αρκετών ωρών. Τελικά βρήκαμε λίγους "Μανίτους" οι οποίοι ήταν αρκετοί για να γίνουν τρεις μικρές μερίδες, το ένα μανιτάρι μας "περίμενε" αφού το βρήκαμε έτοιμο πλάι σε έναν θάμνο, ή κάποιος το βρήκε πριν από εμάς και ξέχασε να το πάρει ή το είχε ξεθάψει προφανώς κάποιο ζώο.




Τα λάθος μανιτάρια

Ψάχνοντας κανείς μέσα στους θάμνους για "Μανίτους" σίγουρα θα συναντήσει και άλλους τύπους μανιταριών τα οποία δεν πρέπει να καταναλώσει σε καμία περίπτωση αν δεν τα αναγνωρίζει ! Είναι κανόνας να μην συλλέγουμε μανιτάρια τα οποία δεν γνωρίζουμε. Καταναλώνοντας μανιτάρια τα οποία δεν γνωρίζουμε μπορεί να δηλητηριαστούμε και η δηλητηρίαση μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να επιφέρει ακόμα και τον θάνατο.

Μανιτάρια που δεν είναι ΜανίτοιΜανιτάρι που δεν είναι ΜανίτοςΜανιτάρι που δεν είναι μανίτος

Εδώ ορισμένα μανιτάρια που δεν είναι "Μανίτοι". Δεν γνωρίζουμε αν τα μανιτάρια αυτά είναι δηλητηριώδη ή όχι πάντως σίγουρα δεν είναι "Μανίτοι" άρα μην τα κόψετε.

Μανιτάρια που δεν είναι ΜανίτοιΜανιτάρια που δεν είναι ΜανίτοιΜανιτάρια που δεν είναι Μανίτοι




Ο καθαρισμός των μανιταριών και το μαγείρεμα

Τα μανιτάρια αρχικά πρέπει να πλυθούν πολύ καλά με άφθονο νερό. Σκοπός είναι να φύγουν όλα τα χώματα τα χόρτα και τυχόν άλλοι μικροοργανισμοί. Καλό είναι να βάλουμε τα μανιτάρια κάτω από τη βρύση μέσα σε ένα πλαστικό δοχείο ή μια πλαστική λεκάνη και αφού τα πλύνουμε να τα αφήσουμε λίγα λεπτά εκεί. Θα παρατηρήσετε ότι σε αυτά τα λίγα λεπτά τα μανιτάρια θα αποβάλουν ένα σκούρο χρώμα στο νερό.

Πλύσιμο και καθαρισμός των ΜανίτωνΠλύσιμο και καθαρισμός των ΜανίτωνΠλύσιμο και καθαρισμός των Μανίτων

Στη συνέχεια ένα ένα τα ξαναπλένουμε μια τελευταία φορά και παρατηρώντας τα προσεκτικά πρέπει να αφαιρέσουμε τυχόν σάπια τμήματα του μανιταριού ή τμήματα τα οποία περιέχουν σκουλήκια ή γενικά περιοχές τις οποίες βλέπουμε ότι έχουν αλλοιωθεί, αποσυντεθεί.

Πλύσιμο και καθαρισμός των ΜανίτωνΠλύσιμο και καθαρισμός των ΜανίτωνΠλύσιμο και καθαρισμός των Μανίτων

Κρατάμε σε ένα καθαρό δοχείο το καλό μέρος του μανιταριού και το σπάμε σε μικρά κομματάκια για να είναι εύκολο στο τηγάνισμα αργότερα.

Τηγάνισμα, μαγείρεμα των ΜανίτωνΣερβίρισμα των ΜανίτωνΜανίτοι με λάδι και λεμόνο, Ψίνθος

Προθερμαίνουμε το τηγάνι μας και ρίχνουμε τα κομμένα μανιτάρια, προσθέτουμε πολύ λίγο νερό ίσα, ίσα για να βοηθήσουμε τα μανιτάρια να βγάλουν τα δικά τους υγρά. Ρίχνουμε αλάτι και περιμένουμε να βράσουν για λίγο. Στη συνέχεια προσθέτουμε ελαιόλαδο και τα τηγανίζουμε καλά.

Σερβίρονται στο πιάτο με την προσθήκη αρκετού λεμονιού. Οι τηγανισμένοι "Μανίτοι" έχουν ένα όμορφο ξεχωριστό άρωμα και πάρα πολύ καλή γεύση ενώ ο συνδυασμός του λεμονιού με το λάδι είναι εξαιρετικός.


Πρακτορείο ΟΠΑΠ Ορφανός Βασίλειος - Ψίνθος, Ρόδος
Αναρτήθηκε απο : admin  στις  09 December 2014
Κάντε ένα σχόλιο Διαβάστε όλα τα σχόλια Προσθέστε ένα σχόλιο & δείτε τα σχόλια των άλλων ( 0 )
→ Αναγνώστηκε 1906 φορές Μοιράσου αυτό το άρθρο με τους φίλους σου στο facebook ! Κάνε tweet το άρθρο στο twitter ! Μοιράσου αυτό το άρθρο στο google+ ! Καρφίτσωσε και μοιράσου αυτό το άρθρο στο Pinterest !

H ιστοσελιδα Psinthos.net